Geen resultaten. Ontbreekt er een plant? Laat het ons wetencontact@wikiplant.net
De tomaat is de uitwaaierende, kleverig bebladerde Zuid-Amerikaanse nachtschadeplant die overal in Europa op balkons, in kassen en in volle grond wordt geteeld, een van de populairste zelfgekweekte gewassen die er zijn. Hij loopt van kleine, rijkdragende cherrytypes voor in een pot tot grote vleestomatenrassen die een kas of een warme, beschutte plek nodig hebben om in een koeler klimaat goed te rijpen. Overal buiten zijn oorspronkelijke gebied als tere eenjarige geteeld, heeft hij een volledig, warm groeiseizoen nodig, van een voorjaarszaai of een gekocht jong plantje tot een oogst in de late zomer.
Ik heb deze plantLog in om deze plant aan je bibliotheek toe te voegen
Giftig voor katten en honden bij inname.
De bladeren, stengels en onrijpe groene vruchten bevatten solanine. Het eten ervan geeft braken, kwijlen en een vertraagde hartslag, en bij grotere hoeveelheden ernstigere gevolgen. De rijpe rode vrucht zelf is niet giftig.
Heeft je huisdier ervan gegeten? Neem contact op met je dierenarts.
Bron: ASPCA
De meeste tomaten moeten worden gedijzeld om goed te produceren. Eenstengelige (onbepaald groeiende) rassen, die het grootste deel van wat in tuinen wordt geteeld uitmaken, vormen in elke bladoksel een nieuwe scheut; blijft die zitten, dan verandert de plant in een uitwaaierende struik die zijn energie in blad steekt in plaats van in vruchten. Deze zijscheuten wekelijks met de hand uitbreken terwijl ze klein zijn, houdt de plant tot één productieve stengel beperkt.
Tomatenziekte (dezelfde ziekte als de aardappelziekte) verspreidt zich snel bij warm, vochtig weer: let op bruinzwarte vlekken op het blad, vaak met een vaag pluizig randje aan de onderkant bij vochtig weer, dat zich binnen dagen uitbreidt tot zwarte stengels en rottende vruchten. Er is geen behandeling zodra het eenmaal heeft toegeslagen; verwijder en vernietig aangetaste planten direct om nog gezonde planten te beschermen, en kies volgend seizoen een resistent ras en vermijd van bovenaf begieten, wat sporen op het blad spat.
Onregelmatig water geven is meestal de oorzaak: een droge periode gevolgd door flink gieten of regen laat de vrucht sneller zwellen dan de schil kan rekken, en hij barst. Consequent water geven, in plaats van de plant tussen beurten te laten uitdrogen, en mulchen om de bodemvochtigheid gelijkmatiger te houden, verminderen barsten aanzienlijk, al pakt een plotselinge stortbui na een droge periode zelfs een goed bewaterde plant nog weleens.
Ja, het blad en de stengels van een tomatenplant zijn giftig voor katten en honden. De rijpe vrucht is niet het probleem. Houd huisdieren weg van de groene delen.
Ja, bij stoktomaten. Knijp ze elke week weg, zodat de plant zijn energie in de vruchten steekt. Struiktomaten laat u met rust.
Diep en regelmatig, zodat de grond nooit van droog naar doornat gaat. Gelijkmatig gieten voorkomt zowel gebarsten vruchten als neusrot.
Pas na de laatste vorst. Tomaten zijn niet winterhard en groeien het best als de dagen warm zijn.
